Menu
 x 
Το καλάθι σας είναι άδειο.
Ανακοινωσεις

  • Γράφτηκε από τον
  • Εμφανίσεις: 266

Το απόφθεγμα από τις διδαχές και ο βίος του Αγίου Γρηγορίου Παλάμα.

 

palamasΟ άγιος Γρηγόριος Παλαμάς κατέθεσε το δρόμο της Ορθοδόξου Πνευματικής ζωής:

    Στο πρόσωπο του Θεού υπάρχει διάκριση Ουσίας και Ενεργειών. Η ουσία του Θεού είναι απρόσιτη στον άνθρωπο. Ο άνθρωπος δεν μπορεί να γίνει μέτοχος της Ουσίας του Θεού, αλλά έρχεται σε κοινωνία με τον Θεό μέσω των άκτιστων ενεργειών Του που είναι η θεία Χάρη, το Άγιο Πνεύμα και θεώνεται. Ο άνθρωπος δια της θείας Χάρης, δια του Αγίου Πνεύματος γίνεται μέτοχος της θείας Ζωής. Ο άνθρωπος γίνεται μέτοχος των ακτίστων ενεργειών του Θεού και μέσω αυτών θεώνεται.

    Ο άνθρωπος είναι κατ’ εικόνα του Θεού και όπως ο Τριαδικός Θεός: είναι Νους ο Πατέρας, ο Υιός είναι ο Λόγος και το Άγιο Πνεύμα είναι το Πνεύμα του Θεού. Έτσι κι η ψυχή του ανθρώπου έχει: νου, λόγο και πνεύμα. Ο νους δεν σημαίνει λογική, ο νους είναι ο οφθαλμός της ψυχής. Όταν η καρδιά μας είναι καθαρή από τα πάθη, από τον εγωισμό, τότε ο νους μπορεί και βλέπει πέρα από τα ανθρώπινα. Οι άνθρωποι αυτοί απέκτησαν καθαρό νου και έβλεπαν στην καρδιά των ανθρώπων, διότι η έδρα του νου είναι η καρδιά. Για αυτό ο Κύριος μας είπε: «Μακάριοι οἱ καθαροί τῇ καρδίᾳ ὅτι αὐτοί τον   Θεόν ὄψονται».

    Η κάθαρση της καρδιάς γίνεται με την απαλλαγή από τα σαρκικά πάθη, από τον εγωισμό που καλλιεργούν. Η θεραπεία των παθών επιτυγχάνεται με την τήρηση των εντολών του Χριστού. Είναι όμως δύσκολο να εφαρμόσουμε τις εντολές του Θεού χωρίς κόπο, το «εγώ» μας αντιδρά, θέλει να κυριαρχεί το δικό του θέλημα κι όχι το θέλημα του Θεού. Θέλει λοιπόν αγώνα επιμονή, υπομονή για να υποτάσσουμε το «εγώ» μας, που θέλει να μην τηρούμε τις εντολές του Θεού. Όταν η καρδιά είναι καθαρή, ο νους είναι φωτισμένος, τότε ο νους μας είναι λογικός και επικοινωνεί με το Φως, το Φως του Χριστού, τότε πορεύεται προς την Θέωση.

    Το άκτιστο Φως είναι η θέαση του Θεού. Πριν την πτώση ο Αδάμ φόρεσε την «φωτοειδή στολή» του Ακτίστου Φωτός, μια στολή που ήταν περίπου σαν τη στολή του Φωτός που ενδύθηκε ο Κύριος κατά την μεταμόρφωση Του στο όρος Θαβώρ. Όταν αποκόπηκε από τον Θεό, η φύση του έγινε γεγυμνωμένη.

    Τη «φωτοειδή στολή» την λαμβάνουμε με το Άγιο Βάπτισμα. Για να διατηρούμε το Φως αυτό χρειάζεται να μετανοούμε, να τηρούμε τις εντολές του Κυρίου, να ζούμε μια ζωή μέσα στις αρετές.

    Τα λόγια του αγίου Γρηγορίου Παλαμά: «Αρετή μεν γαρ πάσα και η εφ’ ημίν του Θεού μίμησις προς την θείαν ένωσιν επιτήδειον ποιείται τον κεκτημένον, η δε χάρις αυτήν τελετουργεί την απόρρητον ένωσιν. Λογική φύσις επιτηδείως προς κατάλληλον φωτοληψίαν έχουσα. Φως είναι την του Θεού τελεωτάτην θέαν».

Ο άνθρωπος με την λογική φύση που έχει προικιστεί από τον Θεό, διακατέχεται από λογική η οποία η οποία μπορεί να δεχτεί το θείο Φως, την θεία Χάρη η οποία μας οδηγεί στην ένωση με τον Θεό.

    Ο Αδάμ πριν από την παρακοή μετείχε στην θεία έλλαμψη και λαμπρότητα του Θεού και φορούσε τη στολή της θείας δόξας του Θεού. Με την παρακοή ο Αδάμ χωρίστηκε από τη Ζωή και το Φως του Θεού και αισθάνθηκε γυμνός. Ο Χριστός μας έδειξε με την μεταμόρφωση Του στο Θαβώρ την «φωτοειδή στολή» που μπορούμε να λάβουμε.

    Με το Βάπτισμα ενδυόμαστε την «φωτοειδή αυτή στολή» και την διατηρούμε με το άγιο Χρίσμα και με την θεία Κοινωνία.

    Ενωνόμαστε με τον Θεό επιτηρώντας το νου μας, επικεντρώνοντάς τον στον Θεό, τότε ο νους μας βλέπει στο Φως τον εαυτό του και γίνεται «ένα» με εκείνο το Φως, εγκαταλείπει κάθε αισθητό, κάθε γήινο. Όταν ο καθαρός νους φωτίζεται από το Φως της Αγίας Τριάδας ενώνεται με Εκείνη και ξεφεύγει εντελώς από το χωροχρόνο.

  Η κάθαρση που γίνεται με την Χάρη του Θεού δημιουργεί τις απαραίτητες προϋποθέσεις για να φθάσει κανείς να βλέπει το άκτιστο Φως που είναι κοινωνία με τον Θεό, είναι Θέωση του ανθρώπου, γνώση του Θεού.

   «Ο Αδάμ πριν την παρακοή μετείχε της Θείας Λαμπρότητας. Το Φως της Αγίας Τριάδος ήταν γι’ αυτόν «στολή δόξας». Φορούσε αυτή την «στολή» και γι’ αυτό δεν ήταν «πνευματικά γυμνός». Ακολουθεί η παρακοή και ο χωρισμός από τον Θεό. Η ανθρώπινη φύση «γυμνώθηκε» απ’ τη «στολή» του Θείου Φωτός. Οι πρωτόπλαστοι ντρέπονται για την γύμνωσή τους. Αυτή τη γύμνωση αισθάνονταν όλοι οι προφήτες και οι δίκαιοι άνθρωποι και λαχταρούσαν να ξαναδούν και πάλι το Φως του Θεού.
    »Έρχεται ο Χριστός στον κόσμο ως άνθρωπος για να σηκώσει από πάνω μας το σκοτεινό κάλυμμα και να δώσει και πάλι στις άξιες ψυχές την λάμψη του Αγίου Πνεύματος. Την «φωτοειδή στολή» του Αγίου Πνεύματος ενδυόμαστε στην Εκκλησία μας με το Άγιο Βάπτισμα, που γι’ αυτό λέγεται και Φώτισμα, με το Άγιο Χρίσμα και με την κοινωνία του Σώματος και Αίματος του Χριστού. Έτσι γινόμαστε πάλι τέκνα Φωτός

    »Ο αγιασμένος Χριστιανός μπορεί να συμμετέχει απ’ αυτή τη ζωή στη Δόξα και το Άκτιστο Φως της Αγίας Τριάδος και να προγεύεται την μακαριότητα της Βασιλείας των Ουρανών. Ο άνθρωπος όμως παρασύρεται από το διάβολο και δένεται με τα γήινα, τα μάταια. Με τον πλούτο, την δόξα και τις ηδονές, με την δια βίου επιδίωξη της κατά κόσμο σοφίας. Τι είναι αυτό που μας εμποδίζει να αναζητήσουμε τον Θεό; Το λάθος είναι να Τον αναζητούμε σε κτιστές αξίες. Οι ανθρώπινες αξίες καταξιώνονται μόνο στο Φως του Χριστού», (Αρχιμανδρίτης Γεώργιος Καψάνης που αναλύει τον άγιο Γρηγόριο Παλαμά).

    Συμπέρασμα: Η Ουσία του Θεού είναι απρόσιτη στον άνθρωπο. Ο άνθρωπος δεν μπορεί να γίνει μέτοχος της Ουσίας του Θεού, αλλά έρχεται σε κοινωνία με τον Θεό μέσω των άκτιστων ενεργειών Του που, είναι η θεία Χάρη, το Άγιο Πνεύμα και θεώνεται. Ο άνθρωπος δια της θείας Χάρης, δια του Αγίου Πνεύματος γίνεται μέτοχος της θείας Ζωής. Ο άνθρωπος γίνεται μέτοχος των ακτίστων ενεργειών του Θεού και μέσω αυτών θεώνεται.

   

   Η αγάπη είναι η ενέργεια του Θεού, ο Θεός είναι αγάπη, μετέχουμε των ενεργειών του Θεού μέσα στην καρδιά μας, γνωρίζουμε τον Θεό από τις άκτιστες ενέργειες Του, που είναι η αγάπη, η Χάρη, το έλεος, η μακροθυμία του Θεού. Πρέπει να γίνεται διάκριση ουσίας και ενέργειας του Θεού, διότι αν η ουσία του Θεού ήταν παντού θα είχαμε τον πανθεϊσμό. Η ενέργεια του Θεού είναι άκτιστη, αν πάλι η ενέργεια του Θεού είναι κτίσμα τότε δεν μπορούμε να σωθούμε, ποτέ κάτι το κτιστό δεν μπορεί να σώσει άλλο κτιστό, όλα αυτά μας τα ξεκαθάρισε ο άγιος Γρηγόριος Παλαμάς. Με τα Μυστήρια, την Θεία Λειτουργία λαμβάνουμε την άκτιστη ενέργεια του Θεού και καθαριζόμαστε, φωτιζόμαστε, οδηγούμαστε εις την Θέωση. 

 

    «ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ ἐκκέχυται ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν διὰ Πνεύματος Ἁγίου τοῦ δοθέντος ἡμῖν».

 Η αγάπη του Θεού, η κυριότερη ενέργεια του Θεού, εκχέεται στις καρδιές μας δια του Αγίου Πνεύματος μας λέγει ο Απόστολος Παύλος. Γνωρίζουμε τον Θεό μόνο όταν Τον αγαπάμε. «Ο Θεὸς ἀγάπη ἐστί, καὶ ὁ μένων ἐν τῇ ἀγάπῃ ἐν τῷ Θεῷ μένει καὶ ὁ Θεὸς ἐν αὐτῷ». Όσο πιο καθαρή είναι η καρδιά μας τόσο καλύτερη είναι η επικοινωνία μας με τον Θεό. Όταν καθαρίσει η καρδιά μας τότε μπορούμε να έχουμε επικοινωνία με τον Θεό και φθάνουμε στο σημείο να δούμε το άκτιστο Φως του Θεού, δηλαδή φθάνουμε εις την Θέωση, όπως μας λέγει ο άγιος Γρηγόριος Παλαμάς που έφθασε ο ίδιος εις την Θέωση, και έβλεπε το άκτιστο Φως.

 

    Τον Θεό δεν Τον βλέπουμε με του νου, αλλά με την καρδιά μας, όταν την έχουμε καθαρίσει από τα πάθη, όταν κοινωνούμε τακτικά το Σώμα και το Αίμα του Χριστού. Τα πρόσωπα της Αγίας Τριάδας μπορούμε να τα γνωρίσουμε μόνο με την αγάπη. Κάνοντας όλα τα παραπάνω έχουμε εμπειρία της Χάρης του Θεού έχουμε χαρά, δάκρυα μετανοίας και η ανώτερη εμπειρία να δούμε το άκτιστο Φως, και το Φως που είδαν οι Απόστολοι στο όρος Θαβώρ. Ο Χριστός ήταν πάντα στο άκτιστο Φως που είναι η ενέργεια κι όχι η ουσία του Θεού, την οποία κανείς δεν έχει δει, βλέπουμε τις ενέργειες του Θεού που είναι το άκτιστο Φως, μας λέγει ο άγιος Γρηγόριος Παλαμάς. Οι Απόστολοι φωτίστηκαν στο όρος Θαβώρ και μπόρεσαν και είδαν το άκτιστο Φως μέσα στο οποίο ήταν και είναι πάντα ο Κύριος. 

   Ο άγιος Γρηγόριος Παλαμάς μας λέγει ότι η πίστη είναι όραση πάνω από του νου, πάνω από όλες τις νοερές ενέργειες, γνώση που ξεπερνά κάθε λογική. 

 

    Ό,τι κάνουμε και δεν είναι σύμφωνα με το θέλημα του Θεού, όταν ο Θεός δεν ενεργεί μέσα από μας, οτιδήποτε κάνουμε είναι αμαρτία μας, λέγει ο άγιος Γρηγόριος Παλαμάς. Ο πιστός και ταπεινός άνθρωπος δοξάζει τον Θεό για ό,τι του συμβαίνει. 

    Ο άγιος Γρηγόριος Παλαμάς μας λέγει ότι ο διάβολος είναι νεκρό πνεύμα και μεταδίδει την νέκρωση, κακία που είναι νεκρή και μεταδίδει την νέκρα, έχει ύπαρξη και δεν έχει ζωή μέσα του, μεταδίδει την νεκρότητά του. 

    Διαμέσου της Παρθένου ο Θεός ήλθε στη γη.

   Έτσι διαμέσου της Παρθένου λαμβάνουμε κάθε φωτισμό από τον Θεό, όσοι μετέχουν στον Θεό, μετέχουν διαμέσου της Θεοτόκου. Είναι η αρχή κι η ρίζα όλων αγαθών στη γη, μας γράφει ο άγιος Γρηγόριος Παλαμάς, ο οποίος εξηγεί το μυστήριο της Παναγίας που συνταυτίζεται με το μυστήριο του Χριστού. Η Παναγία έρχεται μετά την Αγία Τριάδα, είναι θεός μετά τον Θεό, είναι μεταξύ κτιστού και ακτίστου.

   «Έγινες Θεομήτωρ, ένωσες του νου με τον Θεό, ένωσες τον Θεό με τη σάρκα, έκανες τον Θεό υιό ανθρώπου και τον άνθρωπο υιό Θεού, συμφιλίωσες τον κόσμο με τον Ποιητή του κόσμου. Μας δίδαξες με έργα ότι το «θεωρείν» δεν επιτυγχάνεται μόνο με τις αισθήσεις ή τη λογική αλλά πολύ περισσότερο με την κάθαρση του νου και μέθεξη της θείας Χάρης, κατά την οποία εντρυφούμε στα θεοειδή κάλλη όχι με λογισμούς, αλλά με άυλες επαφές.

 

    »Έκανες τους ανθρώπους ομοδίαιτους με τους αγγέλους ή μάλλον αξίωσες και μεγαλύτερων βραβείων, αφού συνέλαβες από το Άγιο Πνεύμα θεανδρική μορφή και την γέννησες παράδοξα και κατέστησες την ανθρώπινη φύση «απορρήτως συμφυή» και θα λέγαμε ομόθεη με τη θεία φύση. Ας φυλάσσουμε επομένως την προς τον Θεό και προς αλλήλους ενότητα που έχει εντυπωθεί σ’ εμάς από τον Θεό με τους δεσμούς της αγάπης. Ας βλέπουμε πάντοτε προς τον άνω Γεννήτορα. Ας υψώσουμε άνω προς Αυτόν την καρδιά μας.

 

    »Ας παρατηρήσουμε το μέγα αυτό θέαμα, τη φύση μας να συνδιαιωνίζεται αύλως με το πυρ της Θεότητας και αποβάλλοντας τους δερμάτινους χιτώνες, που έχουμε ντυθεί από την παράβαση, ας σταθούμε σε αγία γη, αναδεικνύοντας ο καθένας μας τη δική του γη αγία δια της αρετής και την προς τον Θεό σταθερής αφοσίωσης, να φωτιστούμε και φωτιζόμενοι συνδιαιωνίσουμε σε δόξα της Τρισήλιας Θεότητας που Της αρμόζει κάθε δόξα, κράτος, τιμή και προσκύνηση τώρα και στους ατελείωτους αιώνες. Αμήν» (άγιος Γρηγόριος Παλαμάς).      

   Ο άγιος Γρηγόριος Παλαμάς ξεκαθαρίζει ότι προορισμός της κόλασης είναι προορισμένος για το διάβολο και τους αγγέλους του. Παράδεισος είναι η Αιώνιος Ζωή, η Αιώνια Βασιλεία του Θεού.

  «ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν οὐ κρίνεται, ὁ δὲ μὴ πιστεύων ἤδη κέκριται, ὅτι μὴ πεπίστευκεν εἰς τὸ ὄνομα τοῦ μονογενοῦς υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, αὕτη δέ ἐστιν ἡ κρίσις, ὅτι τὸ φῶς ἐλήλυθεν εἰς τὸν κόσμον, καὶ ἠγάπησαν οἱ ἄνθρωποι μᾶλλον τὸ σκότος ἢ τὸ φῶς· ἦν γὰρ πονηρὰ αὐτῶν τὰ ἔργα». Ο Κύριος μας λέγει ότι όποιος δεν Τον δέχεται έχει κριθεί αυτόματα από τώρα, δεν απολαμβάνει, δεν βιώνει το Φως του Κυρίου σαν Φως Ζωοποιό αλλά σαν καυστικό πυρ.     

   Ο άγιος Γρηγόριος Παλαμάς μάς λέγει κι αυτός με τη σειρά του, ότι ο Θεός έχει ετοιμάσει την κόλαση μόνο για το διάβολο, αν όμως κάποιος ακολουθεί την πορεία του διαβόλου, αυτός τον οδηγεί στη διαμονοποίηση. Η αμετανοησία είναι αυτή που τον οδηγεί εκεί που πάνε οι δαίμονες. Το να βιώνουμε την κατάσταση που βιώνουν οι δαίμονες είναι δική μας επιλογή. Άρα δεν είμαστε προορισμένοι για την κόλαση, είμαστε προορισμένοι για Ζωή Αιώνον.

  

   Ελεημοσύνη    

«Ας σπεύσουμε λοιπόν για να πετύχουμε τον πλούτο της αγαθότητας, ας αγοράσουμε με λίγα αργύρια αιώνια κληρονομιά, ας μη φοβηθούμε μην τυχόν γίνουμε πτωχοί, δίνοντας ελεημοσύνη γιατί θα ακούσουμε από τον Χριστό: «ἔλθετε οἱ εὐλογημένοι τοῦ Πατρός μου, κληρονομήσατε τὴν γῆ». Ας δείξουμε έμπρακτα, δια της ευσπλαχνίας, την αγάπη μας στον αδελφό μας για να μη φανούμε ανάξιοι της αγάπης του Θεού, για να μην ισχύσει: «αὐτὸς που δέν ἀγαπᾷ τὸν ἀδελφὸ του, που τὸν εἶδε, πῶς θ’ ἀγαπήσει τὸν Θεὸ που δέν Τὸν εἶδε». Αυτός που δεν αγαπά τον Θεό πως θα συνυπάρξει με Αυτόν; Θα απομακρυνθεί από Εκείνον, αυτός που απομακρύνεται από τον Θεό οπωσδήποτε θα πέσει στή γέεννα του πυρός.
    »Αλλά εμείς ας επιδείξουμε έργα αγάπης προς τους «εν Χριστώ» αδελφούς μας: ελεώντας του πτωχούς, επιστρέφοντας τους πλανημένους σε όποια πλάνη και φτώχεια κι αν είναι, δικαιώνοντας τους αδικημένους, δυναμώνοντας τους κατάκοιτους από ασθένεια, είτε πάσχουν από ορατούς εχθρούς και νοσήματα, είτε από αόρατα πονηρά πνεύματα και πάθη, να επισκεπτόμαστε τους φυλακισμένους, να ανεχόμαστε αυτούς που μας χτυπούν, συγχωρώντας ο ένας στον άλλο ότι μομφή και να έχουμε εναντίον του, όπως έκανε ο Χριστός.
Ας επιδείξουμε την μεταξύ μας αγάπη με κάθε τρόπο και με κάθε έργο και λόγο για να πετύχουμε την από τον Θεό αγάπη, να ευλογηθούμε από Εκείνον και να κληρονομήσουμε την εξαγγελμένη σε μας και για μας Ουράνια και Αιώνια Βασιλεία από την θεμελίωση του κόσμου. Μακάρι να την αποκτήσουμε όλοι μας, με την Χάρη και φιλανθρωπία του Κυρίου Ιησού Χριστού με τον Οποίο πρέπει στον Πατέρα, καθώς και στο Άγιο Πνεύμα, τιμή και δόξα στους αιώνες των αιώνων. Γένοιτο» (άγιος Γρηγόριος Παλαμάς). 

    

   Ο άγιος Γρηγόριος Παλαμάς μας λέγει ότι οι άγιοι μετά το θάνατο βρίσκονται στο υπερουράνιο Φως μαζί με τους Αγγέλους μετέχουν και βιώνουν την ίδια ευδαιμονία του Ουράνιου Φωτός. Η ψυχή ζει μετά τον αποχωρισμό της μετά το σώμα και απολαμβάνει την μακαριότητα της θέας του Χριστού. Η αγιότητα δεν είναι ένα τυχαίο συμβάν, ούτε κανείς αγιάζει συμπωματικά, όταν πεθάνει. Όπως ο Σέρβος Πατέρας Θαδδαίος που θεωρείται άγιος έλεγε το πρώτα που έχουμε να κάνουμε είναι να αγαπάμε τον Θεό και να δίνουμε τα πάντα για Εκείνον.

 

    Η αγιότητα είναι ο καρπός της σχέσης των αγίων με τον Θεό, την οποία ο άγιος καλλιέργησε όλη του τη ζωή και υπέμεινε πολλούς πειρασμούς και διώξεις ομολογώντας τον Θεό. Οι άγιοι εξακολουθούν να ζουν κοντά στον Θεό, αφού ο Θεός είναι ζωή και αυτοί που βρίσκονται κοντά Του είναι επόμενο να μετέχουν στη ζωή Του, ενώ αντίθετα το σκοτάδι είναι η κοινή κατοικία όσων ο εγωισμός τους δεν τους άφησε να γνωρίσουν το φως του Θεού

 

    Σύμφωνα με τον άγιο Γρηγόριο η πρώτη κρίση μετά το θάνατο δεν είναι η οριστική και δεν είναι πλήρης. Και αυτό επειδή απευθύνεται μόνο στην ψυχή και όχι στο σύνολο της ανθρώπινης υπόστασης, όπως θα συμβεί κατά την τελική κρίση, μετά την Δευτέρα Παρουσία που θα γίνει και η ανάσταση των σωμάτων: «τό συγγενές σαρκίον ἀπολαβοῦσα». Μετά την ανάσταση των σωμάτων, όλα τα γήινα πάθη θα εξαφανιστούν, όμως θα συνεχίσουν να βασανίζουν αυτούς που τα είχαν, ενώ οι άγιοι θα συνεχίσουν και με το σώμα τους να βιώνουν την αγιότητα και τη μακαριότητα που είχαν οι ψυχές τους.

 

    Με την Ανάσταση του Χριστού καταργείται ο θάνατος και η ανάσταση αφορά βέβαια όλους τους ανθρώπους, δικαίους και αμαρτωλούς. Όμως άλλοι βιώνουν το Φως του Χριστού σαν Φως ζωοποιό και άλλοι σαν πυρ καυστικό: «ἢ πυρός, ἠέ Θεοῖο φαεσφόρου», όπως μας είπε κι ο Κύριος: «καὶ ἀπελεύσονται οὗτοι εἰς κόλασιν αἰώνιον, οἱ δὲ δίκαιοι εἰς ζωὴν αἰώνιον».

 

     Η Θέωσή μας, η γνώση του Θεού κατά τον άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά.

   Η Ανάσταση του Κυρίου είναι ανανέωση της ανθρώπινης φύσης και ανάπλαση και επάνοδος προς την αθάνατη ζωή του πρώτου Αδάμ που καταβροχθίσθηκε από το θάνατο λόγω της αμαρτίας και δια του θανάτου επανήλθε προς τη γη από την οποία πλάσθηκε (άγιος Γρηγόριος Παλαμάς). 

   Ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου Ιερόθεος, μας αναλύει την γνώση του Θεού σύμφωνα με τον Γρηγόριου Παλαμά.

    «Όταν ο άνθρωπος ανέλθει από την σαρκική γνώση στην ψυχική και από την ψυχική στην πνευματική, τότε βλέπει τον Θεό και αποκτά την γνώση του Θεού, που είναι η σωτηρία του. Η γνώση του Θεού, όπως θα αναπτυχτεί στη συνέχεια, δεν είναι εγκεφαλική, αλλά υπαρξιακή, δηλαδή όλη η ύπαρξη του ανθρώπου πληροφορείται αυτήν την θεογνωσία.

     »Αλλά για να φθάσει ο άνθρωπος σ’ αυτήν την γνώση χρειάζεται να προηγηθεί κάθαρση της καρδιάς, δηλαδή θεραπεία της ψυχής, του νου και της καρδιάς. «Μακάριοι οι καθαροί τη καρδία ότι αυτοί τον Θεόν όψονται». Όπως έχει σημειωθεί, στην θεολογία του παρουσιάζεται η διδασκαλία της Εκκλησίας, σύμφωνα με την οποία, το άκτιστο Φως, δηλαδή η όραση του Θεού, δεν είναι απλώς συμβολική όραση, δεν είναι αισθητή και κτιστή, ούτε κατωτέρα της νοήσεως, αλλά είναι Θέωση.

     »Με την Θέωση ο άνθρωπος αξιώνεται να δει τον Θεό. Και αυτή η Θέωση δεν είναι αφηρημένη κατάσταση, αλλά ένωση του ανθρώπου με τον Θεό. Δηλαδή ο άνθρωπος θεωρώντας το άκτιστο Φως, το βλέπει γιατί ενώνεται με τον Θεό, το βλέπει με τους εσωτερικούς οφθαλμούς και με αυτούς ακόμη τους σωματικούς οφθαλμούς, οι οποίοι έχουν μετασκευασθεί από την ενέργεια του Θεού. Επομένως η θεωρία είναι ένωση του ανθρώπου με τον Θεό. Και αυτή η ένωση είναι γνώση του Θεού. Τότε ο άνθρωπος αξιώνεται να γνωρίσει τον Θεό. Και αυτή η γνώση είναι πέρα από κάθε ανθρώπινη γνώση και από κάθε αίσθηση.

     »Ο άγιος Γρηγόριος κάνει λόγο για την έκσταση, με άλλα λόγια η έκσταση, που είναι η «αδιάλειπτη νοερά προσευχή», κατά την οποία ο νους του ανθρώπου έχει μνήμη αδιάλειπτη του Θεού και δεν έχει καμμιά σχέση με τα πάθη και τον λεγόμενο κόσμο της αμαρτίας.

 

    »Η ένωση αυτή του ανθρώπου με τον Θεό γίνεται όταν έλθει ο Παράκλητος στον προσευχόμενο, που κάθεται στο υπερώο των φυσικών ακροτήτων και αναμένει την επαγγελία του Θεού, και τον αρπάζει στην θεωρία του ακτίστου Φωτός. Η έλλαμψη του Θεού είναι εκείνη που δείχνει την ένωση του Θεού με τον άνθρωπο.

     »Αυτά δείχνουν ότι η όραση του Θεού, η Θέωση, η ένωση και η γνώση του Θεού είναι στενά συνδεδεμένα μεταξύ τους. Δεν μπορούν να νοηθούν ανεξάρτητα. Η διάσπαση αυτής της ενότητας απομακρύνει τον άνθρωπο από την γνώση του Θεού. Η βάση της ορθοδόξου γνωσιολογίας είναι η έλλαμψη και αποκάλυψη του Θεού μέσα στην κεκαθαρμένη καρδιά του ανθρώπου.

    »Η θεωρία του ακτίστου Φωτός και η γνώση που προέρχεται από αυτή είναι όχι μόνον υπέρ την φύση και υπέρ την ανθρώπινη γνώση, αλλά και υπέρ την αρετή. Η αρετή και η μίμηση του Θεού μας προετοιμάζει προς την θεία ένωση, αλλά αυτήν την απόρρητη ένωση τελετουργεί η Χάρη. «Αρετή μεν γαρ πάσα και η εφ’ ημίν του Θεού μίμησις προς την θείαν ένωσιν επιτήδειον ποιείται τον κεκτημένον, η δε χάρις αυτήν τελετουργεί την απόρρητον ένωσιν».
    »Έτσι η Θέωση, που είναι ο σκοπός της πνευματικής ζωής, είναι φανέρωση του Θεού στην καθαρή καρδιά του ανθρώπου. Αυτή η θέα του ακτίστου Φωτός είναι εκείνη που δημιουργεί την πνευματική ευφροσύνη στην ψυχή. Διότι, κατά τον άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά, γνώρισμα του Φωτός εκείνου είναι η εγγινομένη στην ψυχή κατάπαυση των μη καλών ηδονών και παθών, των λογισμών ειρήνη και κατάσταση, ανάπαυση και πνευματική χαρά, περιφρόνηση της δόξης των ανθρώπων, ταπείνωση που είναι συνδεδεμένη με απόρρητη αγαλλίαση, έρως των ουρανίων, μάλλον δε μόνον του Θεού των ουρανών, θέα του ακτίστου Φωτός έστω κι αν σκεπάσει κανείς τα μάτια.

     »Από τα προηγούμενα φαίνεται καθαρά ότι το τέλος της θεραπείας του ανθρώπου είναι η θέα του ακτίστου Φωτός. Επειδή όμως γίνεται λόγος στο κεφάλαιο αυτό περί της θεωρίας νομίζω πως είναι καλό να παρουσιαστεί και η διδασκαλία του αγίου ότι υπάρχουν πολλοί βαθμοί θεωρίας. Λέγει ο άγιος ότι της θεωρίας αυτής υπάρχει αρχή και τα μετά την αρχή, που διαφέρουν κατά το αμυδρότερο, δεν υπάρχει όμως τέλος γιατί η πρόοδος αυτής, καθώς επίσης και της εν αποκαλύψει αρπαγής, συνεχίζεται επ’ άπειρον. Γιατί άλλο είναι η έλλαμψη και άλλο η διαρκής θέα του Φωτός και άλλο η θέα των εν τω Φωτί πραγμάτων. 

    »Επομένως η θεωρία έχει πολλά στάδια και βαθμούς και πολλά προηγούνται για να φθάσει κανείς στην θεωρία του ακτίστου Φωτός, που είναι «η καλλονή του μέλλοντος αιώνος», «το βρώμα των επουρανίων». Η μνήμη του θανάτου, που είναι χάρισμα από τον Θεό, η «αδιάλειπτη προσευχή», η έμπνευση για να τηρήσει κανείς ολοκληρωτικά τις εντολές του Χριστού, η γνώση της πνευματικής μας φτώχειας, δηλαδή η κατανόηση των αμαρτιών και των παθών μας και η ακολουθούσα αυτήν μετάνοια είναι βαθμοί θεωρίας. Όλα αυτά γίνονται με την ενέργεια της θείας Χάρης. Βέβαια η τέλεια θεωρία είναι η θέα του ακτίστου Φωτός, που και αυτή διακρίνεται στην θέα και την διαρκή θέα, όπως λέγει ο άγιος Γρηγόριος.

    »Έτσι η κάθαρση που γίνεται με την Χάρη του Θεού δημιουργεί τις απαραίτητες προϋποθέσεις για να φθάσει κανείς στην θεωρία που είναι κοινωνία με τον Θεό, Θέωση του ανθρώπου και γνώση του Θεού. Η ασκητική μέθοδος της Εκκλησίας οδηγεί σ’ αυτό το σημείο. Δεν γίνεται με ανθρώπινα κριτήρια και δεν σκοπεύει να κάνει τον άνθρωπο «καλόν καγαθόν», αλλά να τον θεραπεύσει τελείως και να αποκτήσει κοινωνία με τον Θεό. Όσο ο άνθρωπος βρίσκεται μακριά από την κοινωνία και την ένωση με τον Θεό, δεν έχει ακόμη επιτύχει την σωτηρία του. Η θεραπεία της ψυχής, του νου, της καρδιάς οδηγεί τον άνθρωπο στην θέα του Θεού και τον καθιστά γνώστη της θείας ζωής και αυτή η γνώση είναι σωτηρία του ανθρώπου».

     Συμπέρασμα: Θέωση είναι φανέρωση του Θεού στην καθαρή καρδιά του ανθρώπου, με την Θέωση ο άνθρωπος αξιώνεται να δει τον Θεό. Επομένως η θεωρία του ακτίστου Φωτός είναι ένωση του ανθρώπου με τον Θεό και αυτή η ένωση είναι γνώση του Θεού. Όταν ο άνθρωπος ανέλθει από την σαρκική γνώση στην ψυχική και από την ψυχική στην πνευματική, τότε βλέπει τον Θεό και αποκτά την γνώση του Θεού, που είναι η σωτηρία του.

    Η «αδιάλειπτη προσευχή», η έμπνευση για να τηρήσει κανείς ολοκληρωτικά τις εντολές του Χριστού, η γνώση της πνευματικής μας πτωχείας, δηλαδή η κατανόηση των αμαρτιών και των παθών μας και η ακολουθούσα αυτήν μετάνοια είναι βαθμοί θεωρίας

  Η κάθαρση που γίνεται με την Χάρη του Θεού δημιουργεί τις απαραίτητες προϋποθέσεις για να φθάσει κανείς στην θεωρία που είναι κοινωνία με τον Θεό, Θέωση του ανθρώπου και γνώση του Θεού.

     Η αρετή και η μίμηση του Θεού μας προετοιμάζει προς την θεία ένωση, αλλά αυτήν την απόρρητη ένωση τελετουργεί η Χάρη. 

 

 

Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς ποιος είναι ο θάνατος της ψυχής;

     «Ο Θεός, που είναι αυτοζωή και ζωή όλων των ζώντων, όταν είναι παρών μέσα στην ψυχή μας, είναι αδύνατο να είναι σ’ αυτή παρών και ο θάνατος. Όταν όμως την εγκαταλείψει ο Θεός, επέρχεται σ’ αυτήν ο θάνατος, που δεν έχει τη γένεσή του από τον Θεό, αλλά από την αιτία της θείας εγκατάλειψης, που είναι η αμαρτία. Βλέπετε πως ο θάνατος δεν προέρχεται από τον Θεό, αλλά από την αμαρτία.

   »Αλλά πώς εγκαταλείπει την ψυχή Εκείνος είναι πανταχού παρών, που δεν είναι ποτέ απών; Επειδή αυτή εγκατέλειψε αυτόν προηγουμένως με τη θέλησή της και επειδή πλάσθηκε από Αυτόν αυτεξούσια δεν την βιάζει· ώστε και της δικής μας εγκατάλειψης από τον Θεό εμείς είμαστε αίτιοι για τους εαυτούς μας, και όχι ό Θεός που μας έπλασε. 

  »Εμείς λοιπόν είμαστε, αλλοίμονο, γεννήτορες του θανάτου μας, επειδή εγκαταλείψαμε με τη θέλησή μας τον Δεσπότη που μας έκτισε για να ζούμε και είναι πάντοτε παρών και μας ζωοποιεί αφ’ εαυτού, όπως ακριβώς εκείνοι που ακριβώς κατά το μεσημέρι κλείνουν τα μάτια τους και απέχουν εκούσια από το φως, μολονότι αυτό είναι παρόν και λάμπει. 

  »Επειδή δηλαδή αθετήσαμε την ζωοποιό συμβουλή και με την αθέτηση εγκαταλείψαμε τον Θεό και αποστατήσαμε με τη θέληση μας από τη ζωή, δεχθήκαμε τη θανατηφόρο συμβουλή του Σατανά και με αυτήν φέραμε και εγκαταστήσαμε μέσα μας αυτόν, που είναι νεκρό πνεύμα, γιατί αυτό πρώτα εγκατέλειψε τον Θεό και έγινε ο ίδιος σ’ εμάς πρόξενος νέκρωσης.

    »Νέκρωση εννοώ πάλι την ως προς την ψυχή, η οποία όταν είναι χωρισμένη από τον Θεό, για να μιλήσω σύμφωνα με τον Παύλο, έχει πεθάνει ζωντανή. Μάλλον όμως η ζωή της είναι χειρότερη και από το θάνατο· γιατί, όντας αργή προς κάθε αγαθό, γίνεται ενεργή προς κάθε πονηρό, επιβουλευόμενη τον εαυτό της και με την αυτόφθονη κακία σπρώχνοντας διαρκώς τον εαυτό της προς τα χειρότερα.

    »Ο Αδάμ λοιπόν, αφού πείσθηκε πριν από την πείρα στον πονηρό σύμβουλο, παρέβη τη συμβουλή και εντολή του αγαθού. Ο καθένας όμως από εμάς το κάνει αυτό, αλλοίμονο, μετά την πείρα και την πραγματοποίηση των απειλών γι’ αυτό και ο καθένας από μας είναι περισσότερο αξιόμεμπτος και αξιοκατάκριτος, παρά εκείνος ο Αδάμ. 

    »Ποια λοιπόν είναι αυτή η εντολή του Θεού που βρίσκεται τώρα μπροστά σε μας; 

 Η μετάνοια, της οποίας το ουσιαστικότερο πράγμα είναι να μη εγγίζομε πλέον τα απαγορευμένα.  Επειδή δηλαδή απομακρυνθήκαμε από τον τόπο της θεϊκής τρυφής και δίκαια αποκλεισθήκαμε από τον παράδεισο του Θεού και καταπέσαμε στο βάραθρο αυτό και καταδικασθήκα­με να κατοικούμε και να ζούμε μαζί με τα άλογα ζώα και χάσαμε τις ελπίδες μας, όσο εξαρτάται από μας, για την επάνο­δό μας στον παράδεισο, γι’ αυτό αυτός που με δικαιοσύνη μας επέβαλε την τιμωρία, ή καλύτερα που δίκαια επέτρεψε να επέλθει αυτή σε μας.

    »Από υπερβολική τώρα φιλανθρωπία και αγαθότητα, από μεγάλη ευσπλαχνία Του, κατέβηκε μέχρι σε μας για χάρη μας, και αφού έγινε παρόμοια με μας κατά τρόπο αναμάρτητο άνθρωπος, για να διδάξει και να σώσει με το όμοιο το όμοιο, μας έδωσε τη σωτήρια συμβουλή και εντολή της μετάνοιας, λέγοντας προς εμάς· «μετανοείτε, γιατί πλησίασε η Βασιλεία των Ουρανών». 

    »Πριν από την ενανθρώπιση βέβαια του Λόγου του Θεού, όσο απέχει ο ουρανός από τη γη, τόσο μακριά από μας βρισκόταν η Βασιλεία των Ουρανών, όταν όμως επεδήμησε σε μας ο Βασιλιάς των Ουρανών και καταδέ­χθηκε την ένωσή Του με μάς, ήρθε πλησίον όλων μας η Βασιλεία των Ουρανών.

    »Ας μετανοήσουμε λοιπόν, αδελφοί, παρακαλώ, και ας παρουσιάσουμε καρπούς άξιους της μετάνοιας, για να κληρονομήσουμε την Βασιλεία των Ουρανών. Έφτασε πλησίον μας, ας μην απομακρύνουμε τους εαυτούς μας από αυτήν με τα πονηρά έργα. Έλαμψε σε μας το ανέσπερο φως· ας βαδίσουμε προς τη λάμψη αυτού με αγαθά έργα. Φανερώθηκε η Αιώνιος Ζωή· ας τη διεκδικήσουμε, όσο μας είναι δυνατό, με τις αρετές. Ήρθε σε μας ο Χριστός που μας κάνει μακάριους· ας προσέλθουμε σ’ Αυτόν με προθυμία. Ας αποφύγουμε την αθλιότητα αυτών που κάθονται στο σκοτάδι και στη σκιά του θανάτου. 

    »Γι’ αυτό λέγει ο Κύριος, «είναι μακάριοι οι πτωχοί ως προς το πνεύμα», δηλαδή εκείνοι που εξαιτίας της εσωτερικής ταπείνωσης του φρονήματος της ψυχής δέχονται και την από την εγκράτεια του σώματος προερχόμενη πτωχεία και θεωρούν την ακτημοσύνη πιο ποθητή από κάθε πλούτο. Αυτοί, και αν ακόμη τους συμβεί κάτι χωρίς να το θέλουν, με την υπομονή που δείχνουν και την ευχαριστία κάνουν εκούσιο το αγαθό για τον εαυτό τους, και σ’ αυτούς ακριβώς ανήκει η βασιλεία των ουρανών.

     »Ας φροντίσουμε, αδελφοί, να γίνουμε τέτοιοι πτωχοί και εμείς, για να αποκτήσουμε την ουράνια βασιλεία· εάν όμως δεν θέλουμε να γίνουμε τέτοιοι πτωχοί, ας γίνουμε τουλάχιστον με την ελεημοσύνη και τη μετάδοση από τα υπάρχοντά μας κοινωνοί των πτωχών αυτού του είδους. Ας αποκτήσουμε «φίλους από τον Μαμωνά της αδικίας», δηλαδή από τα αγαθά που έχομε με περίσσεια, όσον καιρό βρισκόμαστε στην παρούσα ζωή, ώστε όταν φύγουμε από την εδώ ζωή να μας δεχθούν εκείνοι στους αιώνιους τόπους διαμονής. 

    »Πρέπει λοιπόν να αναζητήσουμε να μάθουμε για το θάνατο σχετικά με το σώμα, από που έχει την ύπαρξή του· γιατί και αυτόν το θάνατο ο Θεός, όντας αυτοζωή και απόλυτα ζωή και αίτιος της παντός είδους ζωής, τόσο της έγχρονης όσο και της αιώνιας, και μάλιστα της Αιωνίου και του αυτού είδους ζωής με τον Θεό και αυτόν λοιπόν το θάνατο του σώματος ούτε τον έδωσε, ούτε τον έκανε, ούτε έδωσε προσταγή ο Θεός να γίνει. Αν όμως ούτε αυτόν το θάνατο τον έκαμε ο Θεός, ούτε των σωματικών νοσημάτων αίτιος είναι αυτός, τότε από που συμβαίνουν σε μας οι σωματικές αρρώστιες και τα νοσήματα, από που και ο θάνατος του σώματος; Από που προέρχεται ο θάνατος αυτός; Προσέχετε και θα καταλάβετε. 
    »Αφού λοιπόν οι προπάτορες του γένους συμφώνησαν με τον Σατανά, παρά τη γνώμη του Κτίστη, αφού απογυμνώθηκαν από την ουράνια αίγλη των φωτεινών και ζωτικών ενδυμάτων, έγιναν, αλλοίμονο, και αυτοί νεκροί ως προς το πνεύμα, όπως και ο Σατανάς. Επειδή όμως ο Σατανάς δεν είναι μόνο νεκρό πνεύμα, αλλά και νεκροποιό εκείνων που το εγγίζουν, και καθένας από εκείνους που έγιναν μέτοχοι της νέκρωσης εκείνου είχε και σώμα, με το οποίο και πραγματοποιήθηκε με πράξη η νεκροποιός συμβουλή. Τα νεκρά πνεύματα που έγιναν και νεκροποιά μεταδίδουν τη νέκρωση και στα σώματά τους, και θα διαλυόταν αμέσως επιστρέφοντας στη γη το ανθρώπινο σώμα, αν συγκρατούμενο από ανώτερη πρόνοια και δύναμη δεν ανέμενε την απόφαση εκείνου που με το λόγο του μόνο κυβερνά τα πάντα. 
    »Αυτός όμως, όπως είπαμε προηγουμένως, ανέβαλε και μετέθεσε την απόφασή του για τον ως προς το σώμα θάνατο, και όταν την εξέφρασε, σύμφωνα με το βάθος της σοφίας και την υπερβολή της φιλανθρωπίας του την έμπρακτη εφαρμογή αυτής την αποταμίευσε για το μέλλον. Γιατί δεν είπε προς τον Αδάμ, «επειδή έφαγες από το δένδρο που σε διέταξα να μη φάγεις, γύρισε εκεί από όπου εξήλθες», αλλά, αφού προανέφερε πολλά ενδιάμεσα που δηλώνουν το διάστημα της εδώ ζωής, έπειτα πρόσθεσε, «γιατί χώμα είσαι και στο χώμα θα επιστρέψεις», μη προστάζοντας ούτε εδώ, αλλά προαναγγέλλοντας και δείχνοντας ανοχή και μη εμποδίζοντας αυτό που επρόκειτο να συμβεί με δίκη. Βλέπετε ότι ούτε ο σωματικός θάνατος προέρχεται από τον Θεό, αλλά από την αμαρτία και αυτός και από την ψυχή που διέπραξε την αμαρτία και από τον όφη που με δόλιο τρόπο την άρπαξε προς την αμαρτία. Άρα λοιπόν και τα σωματικά νοσήματα από αυτήν είχαν την είσοδο στον άνθρωπο.

    »Γι’ αυτό και ο πρώτος που απέκτησε νοσηρό σώμα, με το οποίο και συζούσε με συνεχή κλονισμό, ο Κάιν, από την αμαρτία περιήλθε σ’ αυτή την καχεξία· γιατί ο τρόμος, τον οποίο οι γιατροί ονομάζουν σπασμό, είναι αθέλητη κίνηση στα μόρια του σώματος που από τη φύση τους συγκροτούν και συνδέουν τα μέλη, και όταν αυτός επέλθει από έλλειψη του εμφύτου υγρού, ούτε υποχωρεί με την ιατρική τέχνη, ούτε επιδέχεται στο εξής θεραπεία. Επειδή λοιπόν ο Κάιν στο τέλος χρησιμοποίησε με κακό τρόπο τον από τη φύση ενυπάρχοντα σύνδεσμο προς τον αδελφό του, μετατρέποντας την αγάπη σε φθόνο, που γεννήθηκε από φθόνο. Τελείωσε όμως σε φόνο, επειδή ο μαρασμός από τον φθόνο συνεργάζεται το πάθος, παιδεύεται με αθεράπευτη κατάλληλη νόσο, την πληγή στα νεύρα και στους μύες, τα οποία είναι σύνδεσμος του σώματος.

    »Βλέπετε ολοκάθαρα, ότι όχι μόνον ο θάνατος, αλλά και τα νοσήματα και οι αρρώστιες του σώματος είχαν αρχή από την αμαρτία; Αυτό μας δείχνει και ο Κύριος στο ευαγγέλιο, την ώρα που επρόκειτο να θεραπεύσει στην Καπερναούμ τον παράλυτο που κατέβασαν μπροστά του τέσσερις άνδρες, του λέγει· «τέκνο μου, σου συγχωρούνται οι αμαρτίες», αφαιρώντας κατά κάποιο τρόπο το κεντρί και απομακρύνοντας την αιτία της νόσου, και έπειτα προσφέρει τη θεραπεία. Επίσης στον κατακείμενο στην Ιερουσαλήμ κοντά στην προβατική κολυμβήθρα λέγει μετά τη θεραπεία· «να, έγινες υγιής, να μην αμαρτάνεις πλέον, για να μη σου συμβεί τίποτε το χειρότερο». 

   »Αυτό γνωρίζοντας και ο Παύλος, ότι δηλαδή τα περισσότερα νοσήματα προέρχονται από την αμαρτία, αφού είπε γι’ αυτόν που προσέρ­χεται στη μυστική τράπεζα, ότι «τρώγει και πίνει την σε βάρος του κατάκριση», στη συνέχεια προσθέτει· «γι’ αυτό υπάρχουν ανάμεσά σας πολλοί ασθενείς και άρρωστοι, και αρκετοί κοιμούνται». Αλλά και τα ελαττώματα της φύσεως, από τα οποία προέρχεται κάθε νόσημα, οπωσδήποτε έλαβαν την αρχή από την αμαρτία, σπάνιοι όμως είναι εκείνοι που πάσχουν προς δόξα του Θεού, όπως ο εκ γενετής τυφλός που θεραπεύθηκε από τον Κύριο.

    »Η φιλανθρωπία λοιπόν των ιερών πατέρων, βλέποντας νοσηρό αυτόν τον καιρό, για να μας ανακουφίσει τις ασθένειες, διέταξε να τελούμε αυτό το αγιασμένο νερό του ραντισμού. Αγιαζόμενοι με αυτό όσοι προσερχόμαστε με πίστη, να παραμένομε ανώτεροι από τα νοσήματα που μας προσβάλλουν και προέρχονται από τα αμαρτήματα, και συγχρόνως μας διδάσκουν, αν συμβεί σε κάποιον νόσος, να μη τρέχει προς τους μάγους και γητευτές, αλλά προς τον Θεό, προς την πρεσβεία των αγίων, προς τις για χάρη μας ικεσίες και δεήσεις και προσευχές των αφιερωμένων και αφοσιωμένων σε όλη τη ζωή τους σ’ Αυτόν· γιατί αυτοί που καταφεύγουν σε μαγείες και γητεύματα αθετούν την ύπαρξη του Θεού, συντάσσονται με τους δαίμονες, θανατώνουν τις ψυχές τους, και πολλές φορές τρυγούν από αυτά και αθεράπευτες ασθένειες και θάνατο. 

    »Βλέπετε ότι αυτοί που ζητούν να μάθουν ή να πάθουν κάτι από γητευτές και μάντεις αρνούνται ότι υπάρχει ο Θεός σ’ εμάς και καρπούνται από εκεί θάνατο, κυρίως βέβαια της ψυχής, πολλές φορές όμως και του σώματος; Εκείνος όμως που στις ανάγκες και τις ασθένειες προστρέχει προς τον Θεό και τους αγίους του, εάν συμφέρει σ’ αυτόν, και από τις σωματικές ανάγκες ελευθερώνεται, και από τα νοσήματα απαλλάσσεται, αλλά και πετυχαίνει πάντοτε την ψυχική υγεία και την άφεση των αμαρτημάτων. 

    »Γιατί αυτό λέγει και ο απόστολος και αδελφός του Χριστού Ιάκωβος· «ασθενεί κάποιος ανάμεσά σας; Ας προσκαλέσει τους πρεσβυτέρους της Εκκλησίας και ας προσευχηθούν επάνω του, αλείφοντάς τον με λάδι στο όνομα του Κυρίου, και η προσευχή που έγινε με πίστη θα σώσει τον άρρωστο και θα τον ανορθώσει ο Κύριος, και αν έχει διαπράξει αμαρτίες, θα του συγχωρηθούν». Πρέπει όμως και σεις να συνεργείτε στις προσευχές για σας, με την επιστροφή, με την εξομολόγηση, με την ελεημοσύνη, με τα άλλα έργα της μετανοίας· γιατί λέγει· «έχει μεγάλη δύναμη στα αποτελέσματά της η προσευχή που γίνεται από δίκαιο».

 

    »Εύχομαι όλοι εμείς, απαλλασσόμενοι από τα δεινά της ψυχής και του σώματος, ζώντας τώρα με μετριοπάθεια, να διανύσουμε με άνεση το διάστημα της παρούσας ζωής. Αφού το διανύσουμε, να επιτύχουμε στον κατάλληλο καιρό και την αιώνια, μακάρια και άφθαρτη ζωή, την απαλλαγμένη τελείως από πάθη και βλάβες, με την Χάρη του Χριστού του ιατρού και Θεού των ψυχών και των σωμάτων μας, μαζί με τον οποίο στον Πατέρα ανήκει η δόξα μαζί με το άγιο Πνεύμα στους αιώνες. Γένοιτο».

    Συμπέρασμα: Ο Θεός, που είναι αυτοζωή και ζωή όλων των ζώντων, όταν είναι παρών μέσα στην ψυχή μας, είναι αδύνατο να είναι σ’ αυτή παρών και ο θάνατος. Όταν όμως την εγκαταλείψει ο Θεός, επέρχεται σ’ αυτήν ο θάνατος, που δεν έχει τη γένεσή του από τον Θεό, αλλά από την αιτία της θείας εγκατάλειψης, που είναι η αμαρτία. Βλέπετε πως ο θάνατος δεν προέρχεται από τον Θεό, αλλά από την αμαρτία, εμείς λοιπόν είμαστε, αλλοίμονο, γεννήτορες του θανάτου μας, επειδή εγκαταλείψαμε με τη θέλησή μας τον Δεσπότη.

    

   Βιος Αγίου Γρηγορίου Παλαμά.
Ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς ήταν δεινός θεολόγος και διαπρεπέστατος ρήτορας και φιλόσοφος. Δεν γνωρίζουμε το χρόνο και τον τόπο της γέννησής του. (Ο Σ. Ευστρατιάδης όμως, στο αγιολόγιο του, αναφέρει ότι ο Άγιος Γρηγόριος γεννήθηκε το 1296 μ.Χ. στην Κωνσταντινούπολη, από τον Κωνσταντίνο τον Συγκλητικό και την ευσεβέστατη Καλλονή). Ξέρουμε όμως, ότι κατά το πρώτο μισό του 14ου αιώνα μ.Χ. ήταν στην αυτοκρατορική αυλή της Κωνσταντινούπολης, απ' οπού και αποσύρθηκε στο Άγιο Όρος χάρη ησυχότερης ζωής, και αφιερώθηκε στην ηθική του τελειοποίηση και σε διάφορες μελέτες.

Το 1335 μ.Χ. με τους δύο αποδεικτικούς λόγους του «Περί εκπορεύσεως του Αγίου Πνεύματος», ήλθε σε σύγκρουση με τον Βαρλαάμ τον Καλαβρό, ο οποίος δίδασκε πως ο άνθρωπος δεν μπορεί να γνωρίσει το Θεό, κι ακόμα περισσότερο δεν μπορεί να ενωθεί μαζί Του. Κατά τα λεγόμενα του Βαρλαάμ, ο Θεός είναι «κλειστός στον εαυτό του» και δεν μπορεί να ενωθεί με τους ανθρώπους. Επομένως, οι «ησυχαστές», οι μοναχοί δηλαδή εκείνοι που έλεγαν ότι μπορεί ο άνθρωπος, αν έχει καθαρή καρδιά και αν συγκεντρωθεί στην «καρδιακή προσευχή» (το «Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ Θεού, ελέησόν με»), να ενωθεί με το Θεό και να φωτισθεί και να δει το Άκτιστο φως, ασχέτως της μόρφωσής του, δεν ήταν Ορθόδοξοι αλλά «μεσσαλιανιστές» και «ομφαλόψυχοι». Μετά από αυτές τις τοποθετήσεις του Βαρλαάμ, ο Παλαμάς εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη από όπου και άρχισε τον αγώνα «υπέρ των Ιερώς ησυχαζόντων», δηλ. αυτών που ασκούσαν τον ησυχασμό, συγγράφοντας μάλιστα και τους ομώνυμους λόγους του. Το ζητούμενο της πάλης αυτής ήταν κυρίως το μεθεκτικόν ή αμέθεκτον της θείας ουσίας. Ο Γρηγόριος, οπλισμένος με μεγάλη πολυμάθεια και ισχυρή κριτική για θέματα αγίων Γραφών, διέκρινε μεταξύ θείας ουσίας αμεθέκτου και θείας ενεργείας μεθεκτής. Και αυτό το στήριξε σύμφωνα με το πνεύμα των Πατέρων και η Εκκλησία επικύρωσε την ερμηνεία του με τέσσερις Συνόδους. Στην τελευταία, που έγινε στην Κωνσταντινούπολη το 1351 μ.Χ., ήταν και ο ίδιος ο Παλαμάς. Αλλά ο Γρηγόριος έγραψε πολλά και διάφορα θεολογικά έργα, περίπου 60.

Αργότερα ο Πατριάρχης Ισίδωρος, τον εξέλεξε αρχικά επίσκοπο Θεσσαλονίκης. Λόγω όμως των τότε ζητημάτων, αποχώρησε πρόσκαιρα στη Λήμνο. Αλλά κατόπιν ανέλαβε τα καθήκοντα του. Πέθανε το 1360 μ.Χ. και τιμήθηκε αμέσως σαν Άγιος. Ο Πατριάρχης Φιλόθεος, έγραψε το 1376 μ.Χ. εγκωμιαστικό λόγο στο Γρηγόριο Παλαμά, μαζί και ακολουθία και όρισε την εκκλησιαστική μνήμη του στη Β' Κυριακή της Μ. Τεσσαρακοστής.

Το τίμιο σώμα του, μετά από την εκταφή, υπήρξε άφθαρτο, δηλαδή δέν σάπισε, αλλά ευωδίαζε και θαυματουργούσε. Στούς λατίνους όμως, τους υποτελείς του Πάπα, ήταν χονδρό αγκάθι η ενθύμιση του Αγίου και μάλιστα ολόσωμου. Γι αυτό πολλες φορές τον συκοφαντούσαν λέγοντας, πως για τα αμαρτήματά του έμεινε «άλυωτος», δέν δέχθηκε από απέχθεια η γη να τον διαλύσει «στα εξ ων συνετέθη»! Τον 19ο αιώνα μ.Χ. ο ναός του Αγίου καταστράφηκε από φωτιά και το τίμιο σκήνωμά του κάηκε αφήνοντας μόνον τα οστά ανέπαφα!

Τόσο γινάτι κράτησαν οι καθολικοί που όταν τυπώνονταν οι εκκλησιαστικές μας ακολουθίες στην Βενετία - κατά τους χρόνους της τουρκοκρατίας - ο Δόγης έδινε την άδειά του για την έκδοση, μόνον εφόσον δέν υπήρχε σχετική αναφορά στον Αγιο. Έτσι για αρκετά χρόνια που κυκλοφορούσαν τα έντυπα από την Βενετία, η γιορτή του είχε σχεδόν ξεχαστεί. Περί τα μέσα και τέλη του 20ου αιώνα, επανήλθε η μνήμη των ενδόξων αγώνων του και έλαβε την πρέπουσα θέση στον χώρο των Ορθόδοξων ναών.

Ἀπολυτίκιον: Ὀρθοδοξίας ὁ φωστήρ, Ἐκκλησίας τὸ στήριγμα καὶ διδάσκαλε, τῶν Μοναστῶν ἡ καλλονή, τῶν θεολόγων ὑπέρμαχος ἀπροσμάχητος, Γρηγόριε θαυματουργέ, Θεσσαλονίκης τὸ καύχημα, κῆρυξ τῆς χάριτος, ἱκέτευε διὰ παντός, σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν. (Πηγή για τον βιο του αγίου Ορθόδοξος Συναξαριστής). 
 
 
ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ (εκτός απο τον Βίο) ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΣΠΑΜΑΤΑ  από το βιβλίο μου «Η Πηγή των Πάντων», αλλά κυρίως  από το τέταρτο μου βιβλίο που θα εκδοθεί το 2019.
Είναι σημαντικό για όλους όμως να αποκτήσετε και τα τρία βιβλία για να αλλάξετε την ζωή σας και να πετάξετε από υγεία και χαρά όπως έκανα εγώ, για αυτό αν παραγγείλετε και τα τρία βιβλία μου «Έτσι Γίνεται το Θαύμα», στο «Μια Ζωή Γεμάτη Φως» και η «Πηγή των Πάντων» σας τα στέλνω με  μεγάλη έκπτωση  και χωρίς να σας χρεώνω έξοδα αποστολής. Αν θέλετε να παραγγείλετε δεν έχετε παρά να στείλετε μήνυμα την διεύθυνση και το κινητό σας ή να τηλεφωνήσετε στο 6977349766.

tria vivlia Και στα τρία βιβλία υπάρχουν cd, που σας βοηθούν να επαναπρογραμματίσετε το υποσυνείδητο σας, να αλλάξετε τις πεποιθήσεις σας. Επίσης στα βιβλία και στα σεμινάρια μου αυτά υπάρχουν πλήρεις οδηγίες για να απενεργοποιήσετε τα αρνητικά σας συναισθήματα και να αυτοθεραπευτείτε σε ενεργειακό επίπεδο και στη συνέχεια σε σωματικό επίπεδο από προβλήματα στην σπονδυλική στήλη, στη μέση, στον αυχένα, στα γόνατα, στο ισχίο, στο στομάχι, στη χολή, αυτοάνοσα νοσήματα, συχνοουρίας, προβλήματα σπαστικής κολίτιδας ή δυσκοιλιότητας, ιγμορίτιδας, ροχαλητού, πρόβλημα καρπιαίου σωλήνα, τενοντίτιδες, αϋπνία, κρίσεις πανικού, κατάθλιψη, διακοπή περιόδου, αρρυθμία, ταχυκαρδία, πονοκέφαλοι, ημικρανίες, δύσπνοιες, αναπνευστικά προβλήματα, προβλήματα στη χολή, χοληστερίνη.(βέβαια για οποιαδήποτε θέμα υγείας έχετε θα απευθύνεστε πρώτα στο γιατρό σας, ενώ παράλληλα σε πνευματικό, νοητικό και ενεργειακό επίπεδο θα απαλλάσσεστε από τις συνθήκες που σας οδήγησαν στην ασθένεια και θα αυτοθεραπεύστε).

Είμαι πάντα δίπλα σας για να απελευθερωθούμε από όλα τα προβλήματα μας, να πετάξουμε από υγεία και χαρά και να οδηγηθούμε στο φως.

Με άπειρη, εν Χριστώ αγάπη

Αλέξης Φωτόπουλος

Συγγραφέας - Εναλλακτικός Θεραπευτής

Τηλέφωνα: 6977349766, 6909193329, Ιστοσελίδα: www.afotopoulos.gr, κανάλι στο youtube: Αλέξιος Φωτόπουλος.

    

Γραφτείτε στο Newsletter